Die halve, verhuizen, en hoezo uit proportie? (WB)

Goed het is alweer veel te lang geleden, gewoon weg geen tijd gehad, een verhuizing en een halve triathlon is misschien niet de beste combi haha! Laat ik voor het gemak maar even verder gaan, waar we de vorige keer gestrand waren. Die halve natuurlijk! Daar ging het dit jaar om, ik heb iedere seconde genoten!

De wekker sochtends om 5.30 om vervolgens 6.30 te vertrekken richting Vroomshoop, daar moest het gebeuren. Alles prima voor kunnen bereiden om dat ik anderhalve week had vrij genomen hier voor. De voorbereiding was ook gewoon top nu. Eenmaal aangekomen op locatie bleek ik 1 van de eersten te zijn, en kon in alle rust alles klaar zetten. Fiets in checken alles verliep prima, eten ging ook gesmeerd. Goed laatste stop langs het toilet en door naar het zwembad voor de start. Klein probleempje… De rits van mijn trisuit bleek stuk te zijn :’D Ik had alles bij me ter reserve behalve (Ja je raad het al) een reserve trisuit… Heel even zag ik alles aan me voorbij gaan, 10 maanden aan training, zo uitgekeken naar deze dag en dan gaat je trisuit kapot… Ik had gelukkig hulptroepen mee, Iris had het zo gefixt met een tijdelijke oplossing. Fingers crossed dat deze de hele race goed zou blijven zitten.

Klaar voor de start! Ik kan mijn focus snel weer verleggen, tijd voor de briefing en lets go! Baan 2 was voor mij, al had ik geen idee meer wat ik voor geschatte zwemtijd had ingevuld toen ik mezelf hier voor op gaf. Al gauw bleek dat ik in 1 van de snelste banen zat, ik kwam lekker in mijn ritme en voldeed prima aan mijn geschatte zwemtijd. 39 minuten, 38 banen ik zag iedereen om me heen lekker dat keer punt er uit rammen elke keer weer, totaal niet getraind en ik moet er ook niet aan denken om ongetraind 38x een koprol te doen in het water haha! Dit komt nog wel, ik wist dit gezien mijn zwemtrainingen binnen weet ik hoeveel tijd het mij steeds kost aan de kant van het zwembad. Uit mijn hoofd 10 seconden voor 100m reken maar, dat zou voor die 1,9km zo’n 3 minuten schelen. Ik kon dit zo aan kant schuiven, mede dankzij het open water zwemmen in Klazienaveen, buiten trainingen, over het algemeen zwem ik sneller in buiten water. Door naar die wissel, wat weer lekker snel ging. Met gemak ruim binnen de cutoff tijd voor het zwemmen, klaar om die 90km er uit te rammen.

Tijd om te fietsen!

Het fietsen ging als vanouds lekker! 8 rondes van 11km met een aanloop stuk, kwam op een totaal van 92km uit. Lekker route die waarin ik makkelijk mijn krachten kon verdelen. Ik had hoopte op 3 uur ongeveer totale fiets tijd. Na de eerste 30km lag ik prima op schema, iets er voor zelfs. Lekker door trappen, en vooral niet vergeten bij te tanken. Ik kreeg een kleine dip rond de 40km, aanvullen die handel, ik had geen zin in eten tot ik begon met eten. Waarschijnlijk was dit ook het probleem, eenmaal begonnen met aanvullen was het klaar. En kon ik mijn tempo weer goed aanvoeren, heerlijk! Rond de 65/70km voelde ik nog niks van vermoeidheid, sterker nog er moesten nog 2 rondes gefietst worden, en ik baalde lichtelijk. Zat er lekker in en kon nog wel ff door haha! Het lekkere Nederlandse weer kwam ook even om de hoek kijken… Of naja even? Ik had de weersvoorspellingen goed in de gaten gehouden, het leek erop dat ik halverwege het fietsen flinke buien zou krijgen. Goed dat gebeurde ook alleen iets later dan halverwege, gevolg? De bochten door in bijna stilstand, om vervolgens de rechte stukken weer op te voeren. Dit koste echt heel veel energie… Mijn vizier waar ik niks meer door kon zien, wacht nog steeds op fiets helmen met ruitenwissers haha! Dus dat moment dat ik baalde dat ik bijna klaar was met het fietsen, sloeg al snel over in opluchting haha! Goed laatste ronde, ik zie Iris voor de laatste keer, drop mijn vizier wetende dat ik haar in T2 weer zal zien. Nog even aanvullen en die laatste ronde vooral goed uit komen.

Aangekomen in T2 verkleumd en verkrampt stap ik van mijn fiets af… Alles zeik nat geregend, had zo mooi mijn wissel kratje klaar gelegd, zelfs nog een tas er boven op om tegen regen te beschermen. Het had niks geholpen… Zeik en zeik nat was het allemaal! Deze wissel koste daardoor heel erg veel tijd. Schoenen wisselen en door voor die halve marathon.

Ik voelde me best goed, eerlijk gezegd nog piekfijn. De verkramping van de fiets kwam echt door de regen. Dit was gelukkig zo weg. 9 armbandjes verzamelen en finishen, rondjes van 2,5km ongeveer door het centrum van Vroomshoop. Dit ging zeker in het begin ook echt fijn, elke keer langs die finish met een doorlopende tijd er boven. Bij de eerste doorkomst schrok ik eerlijk gezegd, het ging allemaal zo lekker. Tot ik van 1 van de jury leden een waarschuwing krijg, over jawel een plastic bekertje… Ik volgde het advies van mijn coach op om bij elke drankpost mijn tijd te nemen, goed te drinken. Maar wel door te lopen, soms heb je dan geen afvalbakken meer in de buurt om alle zooi weg te gooien en bij je houden is ook niet heel geweldig. Ik kwam Iris tegen, en besloot dat ene plastic bekertje bij haar achter te laten zodat zij het weg kon gooien de daarvoor bestemde afvalbakken. Dit mocht dus totaal niet de bedoeling zijn, en ik mocht op wat voor manier dan ook geen contact hebben met Iris. Ik was verbijsterd over deze hele situatie maar goed er nog langer bij stilstaan was sowieso verspilde moeite, weg gooien op straat is iets wat ik nooit zou doen. Ik ben hier om te finishen en niet om te gaan zeuren over een plastic bekertje haha! Ik zie met nog 5km te gaan de tijd boven de finish lijn staan op 5:35:28, besef me dus dat ik als het lukt nog enigszins kan aan zetten en proberen te finishen rond de 6 uren. Helaas kramp speelde op als ik wou aanzetten, dit resulteerde in stukken wandelen met hardlopen. Uiteindelijk gefinished in 6:23:48 super blij! Zeker ook met de achterliggende gedachte dat dit nog maar mijn eerste halve was. En er nog meer in zit!

En nu? Doel behaald, seizoen zo goed als voor bij. Whats next? Mijn doel of beter gezegd doelen voor volgend jaar heb ik al lang in mijn hoofd zitten. Ik richt mijn pijlen op uiteraard een hele, dit zal naar alle waarschijnlijkheid de Frysman worden. Daarnaast kan ik nog heel veel stappen maken in het zwemmen en veel leren in het hardlopen. Aansluiten bij een eventuele club in de buurt om nog meer ervaring te krijgen staat ook op het lijstje. Kortom genoeg om de winter door te komen šŸ˜‰

Nu eerst verhuizen! Een huis dat een keer zo groot is als wat we nu hebben, daarnaast om het huis veel meer ruimte hebben. En stiekem droom ik snachts al over de immense paincave die ik van de nieuwe zolder kan gaan maken haha!

Ook wil ik hard gaan werken aan mijn lijf, deze sport is geweldig! Het heeft me alleen wat uit proportie gebracht haha! Laatste afspraak met de diĆ«tist ook gehad, ik waardeer de eerlijkheid, ze zei zelf al dat ze me niks meer kon leren. Ik ben op de goeie weg, nou nog geduld hebben šŸ˜‰

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *