Corona, een flinke dip, en onze nieuwste aanwinst! (WB)

Het is zondag ochtend halverwege Maart, een week voor mijn eerst geplande halve marathon voor het begin van mijn seizoen. We hadden de knoop al doorgehakt dat we opzoek waren naar nog een hond, een pup het liefst. Ook om Iskra uit haar schulp te krijgen en voor de momenten, dat wij er niet zijn zou een maatje voor haar goed zijn. Voorjaar staat voor de deur dus de nestjes met puppy’s ook, ik slinger google aan en zie een nest van 5 stabij pups waar nu nog 2 van waren niet ver bij ons vandaan. Kort overleg met Iris volgt, die gelijk begint te glunderen. ”We kunnen altijd kijken” Kijken is kopen bij pups zo gaat dat nou eenmaal haha! Een paar uur later zijn we een gezinslid rijker, de 8 weekjes oude ”Bliksem” komt bij ons wonen. De omstandigheden op de boerderij en moeder hond waren zo goed dat we gelijk om waren, meneer zag er zelf ook best uit trouwens met 8,5 kg op de teller.

Kleine hummel, toen nog klein.

We konden niet wachten om Iskra haar toekomstige partner in crime te kunnen showen… In het begin moest ze niks van hem hebben, ontwijken, maar goed ze respecteerde hem van moment 1 en dat was fijn! Mevrouw de ijskoningin moet altijd een beetje ontdooien, dat is erg moeilijk met een onbeholpen pup die geen grenzen kent 😉 Vanaf dat moment gebeurd vrijwel alles samen, en is de band tussen die 2 momenteel zo sterk dat ze niet meer uit elkaar te halen zijn. Alles maar dan ook echt alles gebeurd samen, eten, wandelen, trainen (Ja zij trainen ook haha!), spelen. Iskra is sinds kort ook speels geworden, ze moet ook wel maar het is een kant van haar die wij nog niet hadden gezien. In alle opzichten was dit een schot in de roos! Een hond met een traumatische ervaring en een pup die elkaar zo goed aanvullen, we hadden het vermoeden dat dit zeker voor Iskra een goeie zet was, maar dat het zo snel zo zou uitpakken hadden we niet verwacht. Het onbeholpen/nergens bang voor en alles willen ontdekken puppy gedrag, is ideaal ook voor Iskra ze wordt er in mee getrokken en leert hiervan.

Vermoeiend hoor zo’n pup!

Oh en geloof me, dit was allemaal leuk, lief, schattig, goed, aardig en noem maar op. Maar er zijn ook zat momenten dat ik getwijfeld heb of dat ik Biksem het liefst achter het behang plak, zeker voor Iskra. De momenten dat Bliksem van de tuin een zwembad maakt, voor de zoveelste keer van onze huiskamer een composthoop maakt. Puppystreken die ik voor lief neem, ik probeer het allemaal positief te zien haha! Zo’n zwembad is zeker in het Corona tijdperk handig, dus het is lief dat hij daar nu al in mee denkt… Toch?

Ja het is een periode die geen van ons allen ooit heeft beleefd, of ook maar enige ervaring in heeft. En laten we ook hopen dat dit zo snel mogelijk voorbij is, dat iedereen gezond blijft staat voorop. Inmiddels ben ik al een aantal weken thuis van werk, ik heb serieus nog nooit zolang thuis van werk gezeten. Bizar, het haalt mij daarom ook compleet uit mijn ritme. Wat moet ik met deze tijd? De slaapkamer opknappen en buiten het huis om alles zomer proof maken is ook wel eens klaar. Sterker nog de races die gepland stonden vallen 1 voor 1 weg, zo erg is dat niet natuurlijk ten opzichte van wat er momenteel in de wereld gebeurd. Maar ik was alles wel even zoek ja, je doelen worden uitgesteld zonder pardon. En als klap op de vuurpijl wordt de trainingsintensiteit verlaagt, niet meer dan logisch natuurlijk. Ik heb er niks aan als ik mijn immuunsysteem onnodig omlaag haal. Maar het ritme was weg dat is duidelijk, daarnaast ben ik ook nog eens zwaarder geworden. Doel om mijn vet weg te trainen is wel gelukt, het is alleen omgezet in spieren en dus ook zwaarder geworden. Ook niet helemaal de bedoeling… Heb geen zin om tijdens het zwemmen weg te zinken, of wat dacht je van het hardlopen? Hierdoor twijfel ik aan alles… Heb ik het de afgelopen tijd goed aangepakt of niet? Tijd om hier voor extra hulp in te schakelen, ik ben iemand die graag op zijn muil gaat en zelf ondervind maar dat is nou wel klaar. 😉

Allereerste triathlon 2 jaar terug.

Allemaal zo demotiverend als wat natuurlijk… Waar doe je het dan nog voor? Goed vergeet niet hoe je begonnen bent. Zelfs dit kon mij even niet motiveren… Heel raar meestal vind ik wel weer iets als ik in een dipje zit maar dit duurde wel even. Totdat er een heel mooi gebaar door de brievenbus valt, een kaartje van mijn coach, iemand die mij altijd op de juiste snaar weet te raken. En ook nu weer, had geen beter moment kunnen vinden dan nu 😉 En ik weet dat je dit leest, dus nogmaals bedankt man!

Allereerste triathlon 2 jaar terug klaar voor mijn ”verzuip” sessie haha!

Hoe nu verder ? Geen idee een vraag waar ik het antwoord niet voor heb. Ik ben blij dat ik het plezier in het trainen weer heb, zowel voor mezelf als met de honden. Voor de vorm gekeken naar mijn eerste jaren in het hardlopen/fietsen, geweldig om te zien! Momenteel geniet ik weer van elke rit op de fiets, en elke training die ik heb. En alle goede doelen die er momenteel op duiken, binnenkort een 8e triathlon doen voor het goede doel. Ik kijk er naar uit!

Ja poseren kunnen ze wel 😉

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *