Verdwenen van de radar, of toch niet?

Om gelijk maar even met de deur in huis te vallen, ik was even helemaal klaar met social media. En besloot zonder pardon alles te verwijderen. Prive was niet meer prive en dat is iets waar ik in de toekomst toch echt meer rekening wil houden… Bloggen en schrijven over mijn/onze belevenissen vind ik leuk, het helpt mij en ik help anderen door mijn ervaring te delen win-win toch? Daarnaast ben ik ook enigszins blij dat ik in die zin gemist werd! Ook geeft het mij door het op deze manier te doen een stuk meer rust en controle.

Goed waar waren we gebleven? Ik moest zelf ook even lezen, mijn laatste blog dateert uit April met die fantastische puppy foto’s. Hij is inmiddels getransformeerd in een monster, maar wat zijn we blij met hem. Het is een schat, doet alles voor zijn baasjes maar alleen zijn is nog een pure hel. Alsof hij ongetraind een halve triathlon zou racen… Ja, een slagveld dus! Zijn mening laat hij ook altijd duidelijk gelden, als meneer de rolgordijnen niet leuk vind, en je de volgende ochtend wordt met een ge-herkauwd rolgordijn voor de ramen… Inmiddels koosballoos als bijnaam heeft… Oh! En had ik al gezegd dat hij inmiddels zo goed als even groot als Iskra is?

Ze kunnen wel lief zijn ­čÖé

Sinds zijn gehoorzaamheids- training hebben we echt stappen gemaakt, zelfde geld voor onze ijskoningin maar die heeft het iets moeilijker. Een getraumatiseerde hond van 5 jaar, nieuwe gewoontes aan leren heeft zo zijn tijd nodig. Maar we zijn blij met ze! Ja zelfs als de tent af breken…

Hoe zit het nu met trainen dan? En werk?

Nou inmiddels werk ik weer normaal bijna 2 maanden, en dus heb ik mijn ritme weer. Dat is erg fijn en voelt als vanouds.

Mijn zoveelste analyse bij Hylke! Als je coach met twee handen in de lucht staat te juichen, weet je dat het goed gaat! ­čśÇ

En het trainen dan?

Inmiddels zit ik op 18/20 uren aan trainen per week. En ik geniet er ook oprecht van! Ik wou het eens proberen, meer trainen zeker ook om af te vallen. Afspraak met de coach was als het niet gecombineerd gaat met werk schroeven we naar beneden, want dit zijn uren voor een hele triathlon, terwijl ik nog voor een halve train. Maar tot nu toe is dit niet nodig, en maak ik gewoon een mooie slag voor volgend seizoen ook! Al moet ik soms wel even slikken, dat ik naast het trainen en de honden verder nergens tijd voor heb. En heel eerlijk soms valt me dat zuur. Maargoed als je een doel voor ogen hebt en je wil dat bereiken, zullen er ook offers moeten komen daar ben ik me maar al te bewust van. Het is als het gebeurd een drempel waar je even over heen moet, maar met alle liefde.

Het afvallen ging te snel, waardoor ik meer moest eten. Ja nog meer! Inmiddels ben ik hier wel aan gewend, en het werpt zijn vruchten af. Ik slink als een malle, en mijn gewicht daalt heel gestaag. Meer de centimeters in omvang vliegen er af, en is mijn racepak voor dit jaar/seizoen al te groot aan het worden.

Ja, ik ben gekrompen :)!

Inmiddels ben ik de trotse eigenaar van deze Ridley Dean, ik riep al tijden dat ik heel erg graag een tijdrit/triathlon fiets wil. Hij is er eindelijk, en man wat was het zwaar de eerste dagen… Alles vezuurde zelfs mijn armen! Lagen mijn gemiddeldes een stuk lager van wat ik gewend was, het was wennen en goed ook. Inmiddels heb ik de fiets een dikke week nu en merk ik dat het steeds beter gaat. Sterker nog mijn gemiddelde nu was mijn topsnelheid op mijn vorige fiets. Daarnaast rij ik een stuk comfortabeler en stabieler. Dit na een week, ben ik benieuwd wat hij over een tijdje brengt.

Dit pronkstuk hangt mooi in onze woonkamer!

Dankzij Dennis van d-cycling kan ik weer een mooie tijd vooruit, en bovenal kan ik nog meer genieten van het fietsen. Deze man heeft zoveel passie voor zijn vak, wat zo’n bikefit nog mooier maakt!

En nu? Toekomst plannen?

Nou! Eind Augustus doe ik een halve triathlon en wil ik me echt verbeteren, ten opzichte van vorig jaar in Vroomshoop. Dus die eerst, daarna? Denk ik dat ik in de herfst/winter mijn hardlopen echt even goed de aandacht wil geven. Het is nog niet zoals ik het graag wil zien, en dat komt zeker wel.

Als ik zie hoeveel stappen ik heb gemaakt in het zwemmen nu, ben ik er van overtuigd het zelfde te kunnen met hardlopen. Van verzuipen en bang in open water, naar zelfverzekerd en lekker kunnen zwemmen.

Onder water plaatjes blijven leuk! ­čśë

En voel ik me steeds beter bij het idee om volgend jaar een hele te doen!

Er is altijd een weg, zolang je maar wil en bereid bent er vol voor te gaan.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *