Door naar Maastricht 5150! (WB)

Het volgende doel na Klazienaveen, om exact te zijn heb ik hier 2/3 weken voor om naar toe te leven. Kort op elkaar maar goed dat zijn we inmiddels gewend en, dit seizoen zou ook echt voor de ervaring zijn. Veel rust is er dus niet en ik ga daarom ook gelijk door met mijn zoveelste zwem-analyse bij tri2one. Ik ben inmiddels de tel kwijt geraakt, ik denk dat het nou de 4e of 5e keer geweest is. Vol vertrouwen sprong ik dit bad in, klaar om te kijken wat ik deze keer kon verbeteren. Tot nu toe lukte het me steeds om de verbeter punten redelijk snel op te pakken, en ook deze keer gaat het weer prima! Hier een daar een foutje, die ik er zo weer uit zwem zodra ik me er bewust van wordt of beter gezegd er op geattendeerd wordt. Jezelf zien zwemmen in een spiegel is en blijft elke keer weer vreemd, daar waar je in open water niks ziet, of een zwembad alleen een lijn, zie je hier jezelf. De zelfreflectie is daarom ook heel direct en efficiënt! Zeker met een goeie coach langs de zijlijn, of in dit geval zelfs 2! Goed je snapt het wel, een halfuur tot drie kwartier aan informatie, slag verbeteren, enzovoort en je bent gewoon helemaal gaar. Dat ik nou een halve minuut sneller zwem op 100m sinds mijn begin, heb ik toch echt hier aan te danken!

Zwem analyse tri2one

Een herstel week volgt, geen 15 tot 20 uur aan training, maar 10 even weer het gas er af bij komen en vooral bij tanken. Een herhalende week eens per maand, gewoon omdat herstel tijd zeer belangrijk is! In het begin vond ik dit helemaal niks, maar ik merk nu wel dat dit echt gewoon nodig is. Een volle trainingsweek volgt, altijd weer even wennen weer in dit ritme komen. Ik merk dat het plannen steeds beter afgaat, de rust tussen de trainingen door kan ik optimaal benutten.

Het kan mij nooit groen genoeg worden 😉

Ik begin ook echt te wennen aan deze levensstijl, hetzelfde geldt voor Iris. Het is niet alleen even 15 tot 20 uur trainen, 40 uren werken en je dagelijkse dingen doen. De voorbereiding die er bij komt kijken kost ook heel erg veel tijd, een planning maken werkt, sterker nog is goud waard! Zodra er iets tussendoor komt, heb ik een probleem. Zo kan een halfuur overwerken op mijn werk mijn hele nachtrust verknallen en dus ook mijn training voor de volgende dag. Te laat eten omdat er iets tussendoor komt, is ook niet goed. Nou hoor ik mensen denken, je eet altijd wat maakt dan die ene maaltijd nou uit. Te laag in eiwitten of het niet op tijd aanvullen van koolhydraten kan mijn hele dag verknallen. En ik ben gewoon niet gezellig als ik honger heb haha!

Daar komt nog bij kijken dat ik niet elke dag hetzelfde nodig heb, de ene dag verbrand ik er rond de 700 calorieën extra aan sporten terwijl dat op een andere dag zomaar 2500 extra kan zijn. En oh ja dit is nog eens bovenop wat ik normaal zou gaan verbranden per dag wat rond de 2100 is. Reken maar uit ;)! In het begin dacht ik nog, dit kan ik er gewoon niet aan eten. Hoe dan!? Hoe moet je dit bijvullen of sterker nog aan vullen. Want doe je dit na de tijd, dan ben je waarschijnlijk veel en veel te laat. Inmiddels heb ik voor mezelf een manier gevonden die werkt en goed ook. Eentonig is het wel en saai, structureel hetzelfde ontbijt de ene keer meer dan de andere keer, alles wordt afgewogen. Maar goed het werkt! En daar gaat het om, natuurlijk heb ik wel eens een ”cheat” dag en vreet ik alles waar ik zin in heb. Of het goed is ? Geen idee, voor mijn gevoel wel! Even geen havermout als ontbijt met maltodextrine, wat door de staafmixer gaat met een glas water, oh en die banaan daarna smaakt ten opzichte van dat eerst genoemde goddelijk! Ook ik heb wel eens zin in een croissant, chocolade broodjes, pudding broodjes, patat of een zak chips ongegeneerd leeg kunnen eten. Zolang het maar bij die ene dag blijft. Ik denk dat ik zo wel redelijk wat vragen heb beantwoord, voor de mensen die hier vraag naar hadden.

Alles tellen, dag in dag uit. Ja… Soms ben ik wel uitgeteld ja 😉

Door naar raceweek! Het aftellen naar Maastricht begint nu echt mijn 6e triathlon en 2e Olympic Distance (1500m Zwemmen, 40km Fietsen en 10km Hardlopen), ik krijg vaak de vraag wat nou mijn doel dit jaar is en wanneer. Eind vorig jaar heb ik met mijn coach een doel gezet om naar toe te leven, namelijk in september 2019 een halve triathlon te doen,1900 meter Zwemmen, 90km Fietsen, en een halve marathon lopen. Je ziet dat de afstanden los van het zwemmen, zich verdubbelt hebben ten opzichte van een olympic distance. 🙂 En geloof me ik heb er zin in!

Alles bij de hand, en er wordt van zelf afgeteld 😉

Goed rewind! We zijn nog geen September en ik leef liever van race tot race. Raceweek begint lekker heftig en de toon is gezet in de eerste 2 dagen van de week al. Daarna zakt het af, en de vakantie van werk is heel erg fijn merk ik. Een looptraining volgt, en ik heb me sindsdien ook voorgenomen om alles wat ik te zeuren had over mijn eigen looptechniek terug te nemen. Een interval training, waarin ik tempo’s bereik die ik nog heb bereikt. Ik weet nog iemand die zei ”Til er niet te zwaar aan, het komt wel.” Blij ei als ik was, naar huis vol vertrouwen voor zondag.

Zaterdag vertrekken, Maastricht is nou niet heel erg dichtbij. Een leuke B&B in de buurt van Maastricht gevonden, en we konden zo mooi relaxt toe leven naar ”Raceday”. Registreren, parcour verkennen, goed eten en je rust pakken. Het was zomaar opeens zondag.

Wow!

Raceday! Man wat had ik hier toch zin in! Lekker weer (Althans om half 8 sochtends), kwartiertje rijden, en een pracht omgeving! Fiets in checken, en relaxen ik was er klaar voor. Nog even het water voelen, waar anders dan bij de zwem start? Lig je daar lekker te dobberen in de maas, zo’n 2 uur voor de start. Hoor ik een fluitje af gaan, en ik denk het zal wel haha! Tot ik in de verte een agent op zijn mountainbike, naar ons toe zie komen crossen. En vraagt wat bent u aan het doen, nou wennen aan het water en in zwemmen haha! De man lacht, en vraagt via zijn porto nog ff voor de zekerheid of dit mag. Uiteraard je raad het al, dat mocht niet… Goed wie het laatst lacht lacht het best, ik leg de agent nog eens uit waarom en hij was het met me eens haha! Ik heb waar ik voor kwam, en de agent heeft weer een mooi verhaal voor thuis. Ik citeer, ”Die gekke atleten ook altijd”

Door naar de start en mijn raceverslag!

Een rolling start, oftewel de bedoeling om een drukke start met het zwemmen te voorkomen. We starten met 4, om de 10 seconden. Nieuw voor mij, maar het had wel wat! Oh ja, ik had trouwens geen wetsuit aan, agegroupers mochten zelf beslissen. Ik was een van de weinigen om dit niet te doen. Waarom? Vond het gewoon fijner. Los van de voordelen die een wetsuit geeft. Ik duik het water in, en haal gelijk 4/5 man bij. Lekker! Tot ik een trap in mijn buik en een hap water naar binnen krijg, tijdens het in halen. Eigen fout ook nog eens… Mijn navigeren is niet al te best. Mijn ademhaling weg, ik merk dat ik zo niet die 1500 meter ga uitzwemmen. Schoolslag om mijn ademhaling weer goed te krijgen, en dat lukte het duurde even maar dan heb je ook wat. Door zwemmen en wederom een zijkant pakken om hetzelfde als net te voorkomen, of die wasmachine. Ik begin mijn ritme weer te vinden, en kan lekker door zwemmen zo. Kom het water uit en ik zie op mijn horloge 35 minuten staan, balen! Langer dan in Klazienaveen, het was wel veel drukker maar goed. Ik baalde… Gebrand om een beter tijd neer te zetten dan toen, en ik loop in het eerste onderdeel al 5 minuten achter. Achteraf? Ik zei net nog mijn navigeren was niet al te best, en dat blijkt als je bijna 150 meter meer zwemt dan de bedoeling is. Dat met een heel erg druk zwem onderdeel… Dan waren die 5 minuten langer toch niet eens zo slecht 😉

Laatste stretchen, voor we kunnen!

Wisselen en door! Nog steeds in mijn hoofd dat ik 5 minuten op mezelf achter loop. Begin ik met fietsen, ik wist dat ik het hierop wel goed kon maken. Goed de brug over die afgeladen was met supporters, echt heel bizar! Wat een mensen! En door, mijn teller stond rond de 34km gemiddeld en dat was hoger dan in klazienaveen. Mooizo, het koste niet veel meer energie dan normaal. Hier en daar wat klimmetjes, tot die ene grote. Ik kwam aanrijden en zag een lijn tot bovenaan de klim aan fietsers. Het mooiste nog, de klim was zo gestaag dat je eigenlijk eerder het idee dat je met een lekke band reed… Dit koste echt heel veel kracht, en ik zag ook meerdere uitvallen. Lichtste versnelling pakken, trappen maar. Eenmaal boven kon je heel even op adem komen, een scherp bochtje volgde. Om vervolgens direct te gaan dalen, fantastische ervaring! Die berg af gaan, met 64km per uur op je teller en een hartslag van 130 was kicken! Deze ronde precies nog een keer, en om een of andere reden had ik veel minder moeite met dezelfde klim als in de 1e ronde. We rijden Maastricht weer in, en ik begin me klaar te maken voor het loop onderdeel. Tankje aanvullen en rustig doortrappen. Eenmaal in T2 zie ik mijn horloge een fietstijd weer geven van 1:13:41, snelle rekensom volgt, en ik was 10 minuten sneller op de fiets ten opzichte van klazienaveen. Lekker! Ik had flink wat bidons met water en iso (Sportdrank) bij me om aan te vullen. Dat ik er na het fietsen nog over had, ff snel wat water om op te frissen. Heerlijk alleen het idee al! Tot ik de bekende geur van iso ruik… Ja… Verkeerde bidon dus haha! Goed tijd om te lopen haha!

Dat begon lekker, eerste paar kilometers goed lekker door kunnen lopen. Tot dat ene heuveltje… Mijn benen werden zwaar, heel erg zwaar! Ik merkte bij elke stap het klimmen met de fiets voor de volgende 5/6 kilometer. Jammer dit stond niet in de planning, maar met zo’n warme dag en zulke klimmen kon ik er mee leven. Bij elke drink post mijn rust gepakt, en goed blijven koelen. Door dit mooie centrum, vol met mensen die iedereen aanmoedigden. Mooi! Ik begon weer wat lichtere benen te krijgen, rond de laatste 2 kilometers een finish die dichterbij komt met een snellere tijd dan voorheen bleek meer en meer haalbaar. Ik haal hier en daar weer wat lopers in, heb nog 2 gelletjes paraat voor de laatste 3/4 kilometer. 1 is meer dan genoeg om even een wak up call te krijgen, ik hou er 1 over. Fijn! Genoeg eten mee gehad (Inclusief een gebruikte iso douche haha!) ik denk zelfs te veel, maar goed. Ik kom nog een loper tegen, hij heeft het zwaar veel zwaarder dan ik. Loopt scheef, grijpt naar zijn zij, ik haal hem bij en vraag of het nog gaat. Hij schud zijn hoofd, racer na racer loopt hem voorbij en ik heb te doen met hem. Ik bied hem aan mee te lopen, en we krijgen vervolgens van een vol terras een fantastische aanmoediging. Ik bedenk me nog dat ik nog 1 gel over had, bedenk me niet pak mijn gel en bied hem aan. En zeg nog, ”voor eventuele maag en darm klachten is een finish wel waard toch?” Hij lacht, neemt de gel aan en bedankt me nog. De laatste 2 kilometers volgen, hij zegt nog dat een finish voor hem toch zeker wel gaat lukken. Een eindsprint van mij volgt om toch nog ff alles er uit te halen, ik ben heel erg blij dat ik ga finishen. Zo zwaar als deze heb ik ze nog niet gehad! Einde tijd? Toch nog zo’n 5minuten sneller dan in Klazienaveen. Fijn! Blij! Gaar als ik ben zoek ik Iris op, die vervolgens nog een leuke finish foto maakt. Terug naar de B&B bij tanken en rust nemen, terug kijkend naar een pracht event! Of een goeie 4 maanden? Beide! Ik heb flink wat ervaring op gedaan, precies wat ik zocht voor mijn halve over4 a 5 weken.

Leuk zo”n foto, ik zie nu pas dat de sponsen nog steeds in mijn trisuit hangen haha! Ja ik was gaar…

Focus op die halve nu, een paar drukke en uitdagende trainingsweken staan voor de deur. Ik heb er zin in! 🙂

Blij met een finish! Blij met mijn tijd! Blij met de ervaring van de afgelopen maanden :)!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *